w
23 april 1909 volgde zijn benoeming als gemeentegeneesheer. Op 1 mei
daaropvolgend trad hij in functie.
Dokter Larij had het plan opgevat om
chirurg te worden. Toen hij wachtte op
een plaats als assistent op een chirur
gische universiteitskliniek, kwam de
dokterspraktijk te Ruinerwold vacant
en dokter Larij was één van de 13 sol
licitanten. In de raadsvergadering van
Het werk
In Veenhuizen nam hij 4 maanden de
praktijk waar en daarna nog in ver
schillende delen van ons land. Voordat
hij zich voorgoed ergens ging vesti
gen, maakte hij als scheepsarts eerst
nog een reis naar Guyana, Venezuela,
Trinidad, Curasao, Haïti en New York
en bezocht in West-lndië de zieken
huizen voor tropische ziekten en de in
richtingen voor Lepralijders.
Dokter Larij
Aan de universiteit voelde hij de behoefte aan meer praktisch werk voor
zijn medische vorming. Daarbij ondervond hij veel steun van een aantal
doktoren en professoren. In het bijzonder voelde de student zich aange
trokken tot de chirurgie. Op 7 maart 1908 slaagde de heer Larij voor zijn
artsexamen.
Lupus
Toen de heer Larij werkte onder leiding van Professor Mendes da Costa,
viel het hem vaak op dat de wachtkamer steeds vol zat met
Lupuspatiënten die hem met hun misvormde en neusloze gezichten vaak
wezenloos aanstaarden. Lupus is een chronische langzaam voortgaande
vorm van huidtuberculose, die meestal op jeugdige leeftijd begint met
een geelbruin knobbeltje, dat langzamerhand verzweert en met een litte
ken geneest. Op den duur kunnen ernstige verminkingen optreden: de
fecten van het neustussenschot, bindweefselschrompeling rond de
mondspleet en van de oogleden. De ziekte komt tegenwoordig niet vaak
meer voor.
