dus een groter woningtekort, dus meer woningen. En don komt er wéér een nieuwe industrie bij. Zo groeit een stad in omvang. Waarom zou dat in Meppel anders gaan? Ook hier wordt dus de polsslag gevoeld van de dynamiek, die eigen is aan deze tijd. Doch, enige tijd ge leden stuitten de betonmolens bij hun opmars op een hindernis, die thans wellicht zat worden opgeruimd, maar die toch niet heeft nagelaten de Meppelse gemoederen in beroering te brengen, Die hindernis heet Tweeloo, een buurtschap van een groepje oude boerderijen, arbeiders woningen en een lokaliteit, die algemeen bekend is als "het éénmans- schooltje". Deze buurtschap nu, gelegen op het schiereiland dat ge vormd wordt door; de Wold A en de Leisloot, bevindt zich met schiereiland en al midden op dat uitgestrekte terrein dat het naoorlogse Meppel voor zijn uitbreiding bestemde. De kwestie is, dat niemand zich er bijzonder druk over maakte, totdat de betonmolens nog niet zo lang geleden tot vlak voor de ingang van de enige Tweeloose dorpsstraat op gerukt waren. Toen werd de zaak acuut. Men krabde zich, bij wijze van spreken, achter de oren en zei dat het tijd werd dat "die oude boel" gesloopt zou worden, teneinde de nodige ruimte te scheppen voor de voortschrijdende woningbouw. Want op de plek van het oude Tweeloo moest het nieuwe Meppel verrijzen. En dit dan, was precies wat een groot aantal inwoners van de groei ende Drentse gemeente niet wilde nemen. "Dat kan niet," zeiden ze. "Dat mag niet. We zijn er tegen. Tweeloo is niet alleen maar ben ver- De bedstee in het voormalige één- 1- manshuisje wordt ook tot de historische zamelmg oude boerderijen. Het s nalatenschap van Tweeloo gerekend. een stuk geschiedenis. Een brok cul- Henkie en Bert slapen er nog bestin. tuur. En dat is het belanglijkste. Als Tweeloo verdwijnt, worden wij een gemeente zonder verleden." Hoe gaat dat in zulke gevallen? Er ontstonden twee partijen die lijnrecht tegenover elkaar kwamen te staan. Misschien was er ook nog een derde partij, de neutralen, maar dat weten wij niet zeker. In ieder geval voerden de voor- en tegenstanders van de afbraakplannen een (faire) koude oor- -

Geheugen van Drenthe

Ons Ruinerwold | 2002 | | pagina 6