BETER OP DE FIETS!
DAN VERVUIL JE NIETS
aan een nicht van mijn vader die in Elburg zou wonen en met een fietsen
maker was gehuwd. Haar man's naam wist ik niet maar ik waagde het er
maar op. En fietste 30 kilometer terug in het st.ikkedonker om ten lange
Zo bood ze mij uit goedheid een leuk feestje aan. Af en toe kwam er een
aardig nichtje op bezoek, een studente in Amersfoort, die veel vrienden
had en plezier maakte. Ze wilde mij er ook bij betrekken. Zo werd ik op een
feestje uit genodigd met allerlei studenten en zat de hele avond als een
muurbloem aan de kant. Er werd gedanst en dat was door mijn opvoe
ding uit den boze! Hoe humaan mijn ouders ook waren, dit was niet te to
lereren en hoe volgzaam waren wij als kinderen. Er kwamen zulke aardige
jongelui naar me toe, maar nee, nee, schudde ik steeds en toen gaven
ze de moed op. Het feestje eindigde voor mij in de keuken waar ik hand
en spandiensten aan de keuken hulp ging verlenen. Never mind.
De tocht lukte prima en ik kwam
om 7 uur bij de IJsselbrug aan,
maar die was in de oorlogsdagen
in de lucht gevlogen. Je moest
met een pont over varen. Grote
pech voor mij want hij was al dicht.
Waar nu heen? Opeens dacht ik
Regelmatig kwam er een goed geklede man in een zwarte pandjesjas
met hoge hoed bij haar op bezoek. Het bleek later dat het een uit
Duitsland gevluchte Joodse professor was die geen middelen van be
staan had en met de verkoop van kleine dingen probeerde rond te ko
men. Soms kreeg hij een beetje eten, wat dankbaar werd genuttigd.
Later dacht ik nog wel eens. Ze heeft toch aardig geduld moeten hebben
om mij door die werkperiode te loodsen.
Ondertussen kwam de november-
maand in zicht. Ik was in septem
ber gekomen en rekende er op
dat ik met mijn moeders verjaar
dag thuis zou zijn op 5 november.
Maar hoe ik ook bad en smeekte
mevrouw vond het niet goed.
Avonden zat ik te kwijnen in mijn
koude kamertje tot ze het eindelijk
opgaf en zo ging ik op 4 november
na 3 uur op de fiets huiswaarts, dol
gelukkig.
SPORTIEF?
4**
