Bron: De Spiegel 3 maart 1956
wrange climax bereikt in de kreet: WE HEBBEN ER HET GELD NIET VOOR!!
Het hoe en wat hieromtrent kunnen wij aan de weet komen uit een alles
zins boeiend raadsverslag in de plaatselijke courant: "De agenda telde 32
punten en het was een hele kluif, waaraan de raad om half acht met op
gewektheid begon. Toen drie uur later de hamer van de voorzitter voor
de laatste maal viel, waren er enkele belangrijke dingen gebeurd.
U begrijpt al wat
één der belangrijk
ste dingen was.
Leest II maar: Toen
was Tweeloo de-
finitief(l) en onher-
roepelijk(i) veroor
deeld tot het
breekijzer van de
sloper.
Waarom? Omdat
het Ministerie van
Onderwijs, Kuns
ten en Weten
schappen had la
ten weten dat
geen bedrag voor
Jan Klaver komt af en toe buurten bij boer Egbert Luten, X 4
die de oudste boerderij bewoont. Ook boer Luten - met Ce resiauraiie van
stok - zou liever een moderne boerderij hebben, als dat Tweeloo beschik-
tenminste niet te veel aan huur zou gaan kosten. Jan baar kon worden
Klaver vindt het jofel in tweeloo, waar de mensen één gro- gesteldEn daar-
te familie vormen. om stelden B. en
W. voor (en wij verwijzen nogmaals naar onze onderstreping in de aan
vang van dit verhaal), daarom dus stelden deze zelfde B. en W. voor,
thans uitvoering te geven aan het uitbreidingsplan dat algehele afbraak
van Tweeloo vordert. De raad, zo vernemen wij vervolgens, legde het
moedeloze hoofd in de schoot. Twee heren spraken hun teleurstelling uit
over het zojuist gevelde doodvonnis: de voorzitter van de raad (lid van
het college van B. en W. en een zekere heer De Wolde, die ons later
nog eens in poëtische taal vertelde wat er nu eigenlijk was gebeurd.
"Och," zo zei hij, vermoeid voor zich uitkijkend. "Och, Tweeloo is als een
stokoude opoe die op sterven ligt maar met doktershulp toch nog op de
been geholpen zou kunnen worden. Maar het kind Meppel vindt de ge
neeskundige hulp te duur en denkt: hoe eerder ze uit haar lijden is hoe be
ter, want dan hebben we een lastpost minder."
H.Q. P.
