DE SCHOOLJAREN VAN JAN TUUT (vervolg). Het boekje wot ik kreeg had ik al en dat was jammer. Later werd er ge ruild. Toen wij na de kerstviering, die bijna Iuur duurde, naar huis gingen, bof ten wij, het sneeuwen was opgehouden en de maan scheen helder. Maar de schrobber, die buiten tegen de kerk aan had gestaan, deed zijn dienst wel weer. Thuis gekomen mocht ik nog lekker even bij de kachel zit- f Was al gauw Sinterklaas en dan mocht ik de klompe zetten onder de schoorsteen, metwat hooi en een stuk wortel erin. En in de school kwam Sinterklaas en zwarte Piet ook. Weken voor die tijd was ons al gevraagd of wij ook graag een spelligien wilden hebben. Ik was niet meer zo bang voor zwarte Piet als in de eerste klassen. Wij hadden op school ook altijd een goeie Sinterklaas. Wij kregen zoal-een spelletje, een leesboekje, een taaipoppe en wat speculaas en peperno ten. En thuis vond ik ook een paar dagen achter elkaar van alles in de klompe. Het was winter 1928 -1929, het weer was niet al te best en net voor de kerstdagen kwam er ook nogal wat sneeuw, 's Middags voor de kerstvie ring in de kerk te Blijdenstein sneeuwde het ook. Maar ik moest toch wel nog naar het kerstfeest. Wij moesten zingen en niet te vergeten ons kerstkadootje, meestal een kerst boek of leesboek. En dan die heerlijke warme chocolade melk. Vanwege het slechte weer was de kerk lang niet vol. Maar alvorens wij van huis gingen, moesten wij van Opa een schrobber meenemen en na tuurlijk de lantaarn met een kaars erin en lucifers, als hij eens uit blies. Het bleef sneeuwen en er lag zeker al zo’n 15 cm. sneeuw Wij gingen met de fam. Kleine, die wij aanhaalden, samen op weg. Het kerkpod met al zijn vonders, het was niet zo mooi om in ‘t donker te lopen en de vonders "deden wij met de schrobber af". Hendrik z'n vader en moeder gingen gelukkig ook mee, zodat Meeuwes de vonders" schoon ging maken, maar door de gladheid was het uitkijken op de "von ders". Gelukkig waren wij nog op tijd bij de kerk. De koppel was klein, maar ‘t zag er geweldig uit, al die flonkerende kaarsen en die mooie ver siering. Het zingen van onze groep, onder leiding van mevrouw van de dominee was ook goed. Zij had ook een mooi kerstverhaal, je kon wel een speld horen vallen, zo aandachtig werd er geluisterd. De traktatie was ook goed verzorgd door mevrouw de Boer en een paar wat oudere meis jes.

Geheugen van Drenthe

Ons Ruinerwold | 2002 | | pagina 9