De meisjes waren in die tijd aan het touwtjespringen en zongen dan dn
spin -debocht- gaat in" enz.
Toch zag ik in die tijd wel dat er verschil was tussen arm en rijk. Die wat
meer centen hadden, liepen naar school in mooie schoenen-schoentjes
en de rest op klompen, soms met gaten erin.
Als het kouder werd, zag ik de meisjes van meer gegoede ouders, dikke
boeren, in een mooi nieuw manteltje en jongens een overjasje aan heb
ben. De rest was gekleed in oude mantels of jassen (jekkers) van tantes en
ooms, vermaakt tot wat moois.
De één had een gekochte leren muts, met bont erin, op, de anderen ge
breide mutsen. Nu hoorde ik niet bij de laatste groep, maar ik werd wel
degelijk gekleed, net als Hendrik mijn vriendje, als een boerenzoon.
Wij droegen beiden een zwart fluwelen broek, lange zwarte gebreide
kousen een trui blauw-bruin of zwart, of een enkele keer één van schape-
wol.
Een gebreide sjaal met idem gebreide handschoenen completeerden
het geheel.
Op de boerderij was het ook druk, want na de rogge, haver en hooi,
moest nu aan de wintervoorraad gedacht worden. De aardappelen
moesten naar binnen, d. w .z. of in een heel grote kuil in de tuin of in de
aardappelkelder onder de bedsteden. Ook werd er het nodige fruit ge
plukt en geschud voor de wintervoorraad in de kelder. Er werd voldoende
fruit gegeten, evenals zelfverbouwde groenten.
Ramanas werd er speciaal voor verbouwd, voor als er 's winters één heel
echt verkouden was. Deze Ramanas werd doorgesneden en uitgehold
om er zwarte suiker in te doen. De verkoudheid was zo over na dit gebruik.
Een lekker medicijn.
Ook perste Opoe voor de winter citroenen uit, welk sap in de fles be
waard werd. Bij griep of verkoudheid maakte men er dan een warme
grog van.
En voor wondjes of spierpijn gebruikte men bij ons "kloosterbalsem", in
een wit glazen potje. Te verkrijgen bij de drogist of soms de marskramer
voor 12 cent.
De in de zomer gezaagde bult hout, berk, els, eik enz. moest ook nog ge
stapeld worden in het turfhok, waar ook wat eierkolen lagen. Werk voor
oom Klaas.
In Dijkhuizen veranderde in die tijd ook nogal wat. De vrachtrijder met
paard en wagen had een vrachtwagen gekocht en die trok veel bekijks.
Maar Geuzinge moest wel, hij kreeg het steeds drukkerwant ook de za
ken in Ruinerwold breidden uit en zijn traject werd groter, tot bijna Ruinen
aan toe.
