Zijdevlinder Dat was voor ons echt een dag uit, geweldig om in dat mooie witte zand “De Witte Bergen" te spelen. De paarden werden weer voor de koetsen (brikken) gespannen en zo ging het via de Wijk, Rogat, Broekhuizen weer naar ons huis! De volgende dagen op school werd er nog wel over gesproken. Het was tijd van tollen, en zo ging het dag in dag uit. Of op stap met tollen, een stokje met fijn touw, een zogenaamd zweepje. Men moest eerst een stuk touw boven om de tol draaien en proberen met een snelle ruk de tol draaiende te krijgen. Er waren mooie geschilderde exemplaren bij in veel kleuren. Een eenvoudige tol was de zogenaamde springtol. Maar deze, de naam zegt het al was soms gevaarlijk (ruiten konden er mee sneuvelen). Onderin de tol zat een spijkertje met ronde kop. Ook werd er op het schoolplein stelt gelopen, d. w .z. een paar jongens dicht bij school namen de stelten mee. Voor een dropje of een keer kau wen op je zoethout, mocht je ook proberen te lopen. Oom Klaas maakte voor mij een paar stelten: stokken uit het bos met plankjes eraan. In huis op de deel ging het nog wel, evenals op de harde paden bij huis. - a M —te

Geheugen van Drenthe

Ons Ruinerwold | 2002 | | pagina 17