reisclub De Eersteling (1)
2014 - 99
Hierna ging het richting Assen, Beilen naar Meppel. Hier werd even
gestopt voor het laten vliegen van een postduif. Toen ging het naar
Zwolle, hier werd uitgestapt en werd een wandeling om de grote
kerk gedaan. Hierna gingen we richting Deventer. Dit was een weg
om nooit weer te vergeten. De weg zelf lag veel hoger dan het land
en men kon bij de mensen die dicht aan de weg woonden zomaar
door de schoorsteen in de huiskamer kijken. De weg lag daar zo
heerlijk recht met zowat iedere tien meter een fijne scherpe bocht.
Zodat wij meestal niet op onze plaatsen zaten maar bovenop en
door elkaar. Al zo rollende kwamen wij in Deventer aan. Hier gingen
wij weer uitstappen en een gedeelte van het stadje bekijken. De
meeste mensen sliepen nog, alleen een paar glazenwassers waren
bezig glazen te wassen en een juffrouw was druk aan het straat
vegen. Zij had zeker een slechte nacht gehad, want zij foeterde
tenminste dat wij zo'n reuze leven hadden en zij moest werken.
Hierna ging het over Zutphen en Velp naar Arnhem. Om ongeveer
acht uur werd in een klein plaatsje tussen Zutphen en Velp besloten
om even op te steken. Hierna gingen wij naar Arnhem naar het
tehuis voor oud Militairen uit Indië. Onder geleide van een oud
gediende werd eerst een rondgang door de prachtige tuin gemaakt
en toen gingen wij naar binnen, waar dezelfde gids ons alles liet
Toen op de vergadering van 15 mei 1936 besloten werd om op
19 juni, 26 juni of 3 juli weer op reis te gaan, heeft het bestuur zich
direct in verbinding met H. Meems gesteld en bleek het dat deze
datum 19 juni het best schikte. Zodat op zaterdag den 19e juni om
half vier in de ochtend de leden reeds weer kant en klaar stonden.
Om ongeveer kwart voor vier hadden alle Boer-Bonner en
Nijveensters een plaats in de bus gevonden en gingen wij full speet
naar Gieten om daar de laatste twee leden op te pikken. Ook deze
hadden zich niet verslapen en stonden bij café Tent te wachten.
Drie
Brengers
Jantje
Arnhem
de reis naar
aanden oud was ik toen de reisclub werd opgericht en ik was bijna 65jaar
toen ik alle verslagen van deze reisclub terugvond. De verslagen geven een goed
tijdsbeeld. In het begin werden de verslagen met potlood geschreven, later volgde de
kroontjespen en op het eind schreef men met een balpen. Ik besloot alle verslagen uit
te werken op de meest moderne manier van schrijven: de computer. Op deze manier
blijft dit tijdsbeeld bewaard voor het nageslacht.
