de straatweg door Kostvlies
54
Pas in 1912 wordt de weg door het gemeentebestuur, onder
leiding van burgemeester Jacob Adams aanbesteed. Op 7 januari
1913 is het dan eindelijk zo ver, dat de schop in de grond kan, vijf
jaar nadat het eerste artikel in de krant verscheen.
In die tijd waren er nog geen machines, die hele stukken weg in
een keer konden beklinkeren. Alles moest meter voor meter met de
hand gebeuren. Eind november is de weg klaar. Kostvlies is blij.
Maar al snel blijkt de weg wel wat smal bemeten te zijn. Als twee
wagens elkaar passeren moeten, is het passen en meten. Al in 1917
komt een klacht binnen bij de landbouwvereniging, dat de pas
geplante boompjes daar veel van te lijden hebben.
Het dorp Kostvlies ontwikkelde zich vanaf ca. 1850. Eerst wat
kleine huisjes langs de weg, maar langzamerhand kwamen er meer
en grotere huizen. De bewoners gingen meer en meer over tot een
boerenbedrijf. De zandweg door het dorp werd steeds intensiever
gebruikt, ook door paard en wagen. Dat kwam de kwaliteit van de
weg natuurlijk niet ten goede. Zo nu en dan kon je beter spreken
van een modderpoel dan van een weg. De landbouwvereniging
bemoeit zich er geregeld mee. Met gezamenlijke krachten wordt de
conditie van de weg dan weer verbeterd.
In 1907 wordt door deze vereniging zelfs een commissie,
bestaande uit de heren W. Kolthof, F.v.t. Hof, H. Hadders, H. Dijk
en B. van Boven ingesteld, die zich hard zal maken voor het bijeen
sprokkelen van gelden voor de aankoop van stenen, voor een
verharde weg. Tussen 1908 en 1917 ontbreken helaas de notulen
van de Landbouwvereniging. We weten dus niet, of en hoe deze
vereniging zich nog met de aanleg van de klinkerweg bemoeide.
Het gemeentebestuur zag wel in, dat er nodig iets moest gebeuren.
27-3-1908 verschijnt een artikel in het Nieuwsblad v.h. Noorden
over de slechte toestand. Er zal een commissie worden gevormd
(ook toen al) maar dat wordt voorlopig uitgesteld, omdat in de
gemeente Gieten eveneens plannen zijn, om de weg van Bonnen
naar de Grensweg te verharden. De gezamenlijke commissie komt
in 1909 van de grond. Het eerste en belangrijkste probleem is
natuurlijk, wie moet dat betalen. Gedeputeerde Staten schieten te
hulp, ze stellen zich garant voor 45 van de kosten voor de
klinkerbestrating
Aafke Huizing
