stemming
2014
71
M
’t Is alles grauw en vaog,
’t Is of verlangen in mij schrient,
‘k Duuk dieper in mien kraog.
Bij het draod in ’t modderige land,
langs de weg waorop wij riedt,
an de kant.
heur eenzaomheid verteld.
komt,
in de leijte van een heeg,
ik bonte crocus-koppies.
het grieze hef de overhand,
ien pen
Zi
Gien hoes is dudelijk umliend,
Van
Brongers
Jantje
Die weg lig
En slingerd deur het veld,
Waorboven
Uit gedichtenbundel Het zat in
Ik weet dat gauw het veurja
De takken hebt al knoppies.
En
kreien met rauw geluud,
as een kronkelend lint
De grieze lucht steet as een stolp,
Op het grauwe grieze land.
En
Staot plassen
En daor kan ik niet tegen.
Staot peerde doek-nekt in de regen.
