Als je in de derde klas kwam, dan mocht je op woensdagmiddag naar breischool, waar we met ongebleekte katoen breiles kregen tot en met een kous met minderingen en naadjes. Later moesten we zelf werkjes mee van huis nemen, omdat er door de oorlog geen materiaal meer te krijgen was. Mijn moeder, die zelf onderwijzeres was geweest vond dat ik maar moest leren mazen en liet me eerst een maaslap breien. 'k Heb altijd de indruk gehad dat de juf (juffrouw Niewold) daar niet zo blij mee was. De school was inmiddels een viermansschool geworden. In de herfst van 1944 werd de school gevorderd door de Duitsers en er werden jonge Letten in ondergebracht, die in de buurt te werk werden gesteld. Ze droegen donkerblauwe overalls en Henny Luis en ik zaten ze te begluren vanuit hun kapschuurtje met hout en we konden met ze praten. Maar na drie weken gingen ze weer weg. Er waren om de school grote palen in de grond geslagen en daar werd prikkeldraad omheen gewikkeld, maar niet verder dan drie lagen. Volgens mij werd het toen een onderkomen voor Duitsers. Wij konden in ieder geval niet meer naar school en we kregen anderhalve dag in de week les in de kleuterschool en moesten thuis een portie huiswerk maken. De helft van de klas had het niet af, wat een zeer boze juffrouw Niewold tot gevolg had. Een van de ouders verzuchtte eens: 'k Wou dat de school afbrandde en de meester doodging. Ook dat scheelde niet veel, want in de school is een forse schoorsteenbrand geweest en mijn vader kreeg in februari 1945 een maagperforatie en werd, dank zij het feit, dat de enige auto met gaspot in de verre omtrek in Gasselternijveen stond, midden in de nacht naar het Diaconessenhuis in Groningen gebracht, waar hij tot half mei heeft gelegen. In al die tijd hebben Geert en ik hem één keer bezocht. Mijn moeder ging elke week op de fiets naar Groningen met fietstassen vol melk, eieren, witbrood voor mijn vader en pannekoeken en turf voor de tante bij wie ze logeerde. Mijn vader moest een tweede maagoperatie ondergaan en daarvoor moesten familie en kennissen eerst speciaal naar Groningen om een halve liter bloed af te staan. Na de oorlog werden de verkeerde dorpsgenoten door de BS in de school geïnterneerd, nadat de rollen prikkeldraad, die al die tijd op het schoolplein hadden gelegen volledig om de palen waren gewonden. En toen de NSB-ers vertrokken waren moest de school worden schoongemaakt en opgeknapt. Pas na de zomervakantie van 1945 konden wij weer naar school. Voor die tijd hadden wij met vier klassen les in de zaal van café Kral. En de hoogste klassen zaten bij Adolfs.

Geheugen van Drenthe

op 't Spoor | 2013 | | pagina 18