2012 - 101 Toch waren er mensen die stiekem bezig waren om de vijand te bestrijden bv: Illegale kranten rondbrengen zoals de Trouw en de Waarheid. Veel mensen hadden zich ergens verstopt of woonden bij anderen, zij werden „onderduikers". Ze moesten wel bonkaarten hebben om eten en andere dingen te kopen. Er kwamen verzetsgroepen en knokploegen om dit voor hen te organiseren en de Duitsers op allerlei manieren tegen te werken. Maar ook de bezetter werd steeds feller, er werden razzia's gehouden en elk die verdacht was werd opgepakt en afgevoerd naar Duitsland naar een concentratiekamp. Vooral Joden moesten het ontgelden, ze moesten zich melden en je zag ze nooit meer terug. Een ellendige tijd. Spannend hadden we het eerst gevonden. Het was vreselijk. Er kwam weer wat licht. De Duitsers die bijna heel Europa hadden bezet wilden dat ook met Rusland doen, maar werden met grote verliezen teruggeslagen, van de ander kant kwamen de Engelsen, Canadezen Amerikanen en anderen. Ze waren in Normandië geland. Eerder al moesten alle radio's worden ingeleverd, maar wij en vele anderen hadden dat niet gedaan en hem goed verstopt ‘s Avonds, na eerst goed te hebben rondgekeken kwam de radio weer te voorschijn En wij allemaal stiekem rond het gammele geval om te luisteren hoever de bevrijders waren, ik zie het weer voor me na al die jaren. Daar kwam die stem uit de radio, wij vonden zoiets nog een wonder zomaar heel ver uit Engeland. ,,Hier radio Oranje de stem van strijdend Nederland” en dan werd er verteld over die strijd. Wat de vijand vertelde en ook wat in de krant stond was propaganda en leugens, als er al werd toegegeven dat ze terrein hadden verloren, was dat altijd „volgens plan". Soms kwam Koningin Wilhelmina zelf aan het woord, heel heldhaftig en haar slotwoord was ,,wij zullen ze wel krijgen die moffen Radio uit de tweede wereldoorlog

Geheugen van Drenthe

op 't Spoor | 2012 | | pagina 22