Maar de wetenschap kwam er niet uit. Sommige meenden dat het
hier om een restant van een heidense legerplaats ging. Anderen
zagen er de beddingen van kleine waterstroompjes in, die ter plaatse
ooit samenvloeiden. Ook werd gedacht aan een zogeheten celtic
field, ofwel een akkercomplex uit de prehistorie, te herkennen aan
een raatvormig patroon van walletjes die de akkers van elkaar
scheidden. Weer anderen, onder wie de beroemde Drentse
archeoloog professor A.E. van Giffen, deden het verhaal af als
spelling der natuur.
De Asser publicist Raymond ten Berge liet zich door dit alles niet
afschrikken en kwam met een geheel eigen theorie. Niet zonder
vernuft herleidde hij langs etymologische weg de naam Hunsow tot
een samenvoeging van Hunse en ouw, wat vaste grond aan de
Hunze betekent. Ten Berge wijst ook op het bestaan van nog twee
verdwenen legendarische steden: Bunerveen en Barnar (bij Ter
Apel). In Bunerveen ziet de Assenaar een samenvoeging van Bune
(Buinen!) en hees, wat volgens hem zoveel betekent als oeverhek bij
de beuk. Ten Berge komt tenslotte tot de conclusie dat de
geheimzinnige steden ooit versterkte plaatsen aan de oostflank van
het Romeinse rijk moeten zijn geweest. Boeiend en interessant
allemaal; het valt niet te ontkennen. Misschien komt er ooit nieuw
wetenschappelijk bewijs omtrent het waarheidsgehalte van sage der
verdwenen steden aan de Hunze.
2012 - 7
F Ik
W.
ensingh)
Een idyllisch plaatje uit lang vervlogen tijden (collectie B. J. M
