Een volgende keer meer. zich zulf hollen", of, "Dei dikke VVD'ers binn'n altmoaal 't zulfde, dei willen allenig moar centen van de werkman of nemen" en meer van dat fraais. Het voorjaar brak aan met de gebruikelijke schoonmaak. Het hele huis ging aan kant en weken lang was mijn moeder niet te genieten en kon je nergens veilig staan of lopen. Ook je gebruikelijke spulletjes terugvinden was dan een opgave. Alles moest 'spic en span' zijn immers? Tot zover de rol van mijn moeder in ons gezin. In dit geval was dat het gezin van een gezin dat in redelijke welstand leefde, hoewel ze die welstand met heel hardwerken hadden opgebouwd. Ik was tien. Mijn moeders verjaardag werd op een vrijdagavond gevierd en ik zat in de huiskamer en keek tv, naar een spannende serie die zich afspeelde op een boorplatform of zo. Opeens, het zal rond half tien geweest zijn of zo, want mijn ma had al een paar keer gezegd dat ik naar bed moest, werd het programma onderbroken voor een extra nieuwsuitzending. "President Kennedy van de Verenigde Staten vermoord" klonk het somber van het zwart-witte beeldscherm. Een verslag volgde, waarvan ik geen moer begreep, maar de naam Kennedy was natuurlijk wel heel erg bekend. Hij werd gezien als de verlosser van de wereld van het boze communisme. Mijn jongste zus, zij was bijna 18 nu, kwam met een dienblad vol glazen vanuit de keuken door de woonkamer en zag me wat bedremmeld in de stoel voor de tv zitten. Op haar vraag antwoordde ik dat ik net hoorde dat Kennedy was doodgeschoten. Ze zette, hevig geschrokken, het dienblad op de eettafel en holde naar de voorkamer om het nieuws door te geven. Binnen tien seconden zaten en stonden alle aanwezigen voor de tv. Het was de eerste keer dat nieuws, slecht nieuws in dit geval, zo massaal de wereld beheerste. Nu, na 9/11 zijn we gewend aan die soort beelden. Nu ja, gewend is wel groot gezegd, dat soort nieuws zal nooit wennen, maar onze heden daagse zielen zijn meer gehard of zo. We leven natuurlijk ook sneller. Veel meer nieuwsgaring is er te zien. Kijk nu naar de Koeweit oorlog, waar we voor het eerst 'life' mee konden kijken met allerlei bombardementen. Mijn jongste zoon verzuchtte onlangs: "dat er van die oorlog tegen Kadhaffie zo weinig te zien is!" 2011 - 75

Geheugen van Drenthe

op 't Spoor | 2011 | | pagina 27