Trouwen vanaf het ziekbed?
REACTIES
55
54
Reactie op foto kruising Wolfsbos, Haagje, Omkanaal
door Roelof Bouwmeester
Na de oorlog had ik vanwege mijn beroep intensieve contacten met leden van
de familie Udema. Een lid daarvan herinnerde zich (lachend) Jan Slagter als een
aardige en gewiekste zakenman, die bij de aflevering van zijn varkens er vaak op
wees dat Udema eigenlijk de prijzen altijd aan de lage kant hield.
Het was omstreeks 1930. Ook toen was er crisis en werkloosheid. Op een zekere
dag was iedereen vrij, waarschijnlijk was het Koninginnedag, toen op 31 augus
tus gevierd. Wat bleek. Slagter had zijn vrachtauto met houten banken ingericht
voor personenvervoer. Ik w eet niet w at voor organisatie daar aan vooraf is gegaan,
maar de diverse gezinnen uit de buurt werden ingeladen en we maakten een tocht
door een deel van Drenthe. Plaatsen w aar ik nog nooit van gehoord had. Ik weet
nog dat we langs de Exportslachterij Udema in Gieten reden en stopten in Rolde.
Daar was feest. De volwassenen stapten uit. wellicht om op gepaste wijze feest te
vieren. Er kw am een man met een grote kan in de auto die de kinderen een glas of
beker ranja of limonade inschonk. Het moet een prachtige dag gew eest zijn. Voor
ons als kinderen was het een wereldreis. Doorgaans moesten we ons tevreden stel
len met een uitstapje naar het Spaarbankbos.
E. Trompetter (Ep of Eppe) woonde een eindje verder in een boerderij in de
Wolfsbosstraat. Dat was in mijn herinnering lang na het einde van de oorlog. In
de Wolfsbosstraat lag tussen de bedrijven van Slagter en Trompetter een betonnen
brugje. Dat was het Duivenslagbrugje (Doemslagbruggie). Eppe was een veehan
delaar (alleen koeien). Toen we in mei 1935 in het brugwachtershuis Kanaalweg
49 kwamen w onen, stond er op ons erf een schuur. Die werd verhuurd aan Eppe.
De schuur werd ingericht als koeienstal. Vlakbij huurde Eppe een stuk weiland.
Eppe w as toen nog ongehuwd en kwam veel bij ons over de vloer, ook in de oor
logsjaren. We hebben in die tijd kunnen vaststellen dat veehandelaar, vooral tij
dens de oorlog, een spannende bezigheid was met bijzondere en onvoorspelbare
momenten. Na hun huwelijk woonde het echtpaar in de Bentinckslaan, vlak bij
de brug. Mevr. Trompetter woont, hoogbejaard, nog in Hoogeveen. Later is de
familie verhuisd naar de Wolfsbosstraat. Hun oudste zoon is Geert Trompetter,
oud-topvolleyballer. Zijn heldendaden staan nog steeds vermeld op internet. Enige
tijd geleden werd hij geïnterviewd als sportvisser in de noordelijke zeeën. Met
zijn accent en spraakgebruik bleek duidelijk dat hij een drentenaar is, hoewel hij,
meen ik, in het westen woont. Tegenover de familie Trompetter in de Bentinck
slaan woonde destijds Piet Koekkoek, mijn schaakvriend.
Vraag: wat moet ik me hierbij voorstellen? Een ja-woord vanaf het ziekbed? Kun
nen een ouderling en een diaken de door ziekte verhinderde bruid vertegenwoor
digen? Wellicht is er een lezer van de Veenmol die hier meer over kan vertellen.
Jan Slagter en zijn vrouw Hendrikien en hun vijf zonen Hendrik, Albert (Appie),
Roelof, Jan en Gienes, woonden in de Wolfsbosstraat tegenover de klompenfa-
briek van Prins, ongeveer 100 meter vanaf het kruispunt. Slagter had een boer-
derij en een varkensfokkerij. De varkens werden met eigen vervoer geleverd aan
Exportslachterij Udema (later Unilever) te Gieten. Slagter was, voor zover mij
bekend, de enige in de buurt die een telefoon had. zo'n kastje met een slinger. Als
we eens kattenkwaad uithaalden, stond Hendrikien bij het hek en dreigde ons met
de politie. Zij riep dan: “Ik bel de massisees (de marechaussee)." Ik geloof niet dat
ze dat ooit gedaan heeft.
Met veel interesse heb ik de reacties op de oproep in de Veenmol betreffende
het kruispunt Haagje. Wolfsbosstraat en de Kanaalweg gelezen (foto in Veenmol
2012-3. blz. 188). Ook ik (inmiddels lid van de Historische Kring Hoogeveen)
mocht een bijdrage leveren Veenmol 2012-4. blz. 236). Vrijwel alle namen en
gegevens komen mij bekend voor en wekken daarbij veel herinneringen op. Het
viel mij op dat de reacties zich zelfs uitgebreid hebben tot de Kanaalweg en de
Coevorderstraatweg. In de bijdragen worden de namen Slagter en Trompetter
genoemd. Behalve de vele contacten die ik en mijn ouders met de aangehaalde
personen hadden, waren de contacten met Slagter en Trompetter soms opmerke
lijk.
Bij de huwelijksregistratie van Gerrit Janzen en Jennigjen Berendz op 20 april
1703 in het trouwboek van Nieuwleusen staat hel volgende: 'na voorafgaande
onverhinderde kerkelijke proclamatien en bij toeval van de ongeschiktheid des
bruids voor desselfs ziekbedde in de H. Staat des huwelijks bevestigd zijnde uit de
E. kerkenraad aldaar tegenwoordig geweest Bercnt Geert? als ouderling en Gas
cho Janzen als diaken.'
Toen we in mei 1935 verhuisden van de Wolfsbosstraat 4 naar Kanaalweg 49 was
ik al geruime tijd ziek. Op de dag van de verhuizing werd ik dik ingepakt en in
de cabine van de vrachtauto van Slagter naar het nieuwe adres vervoerd en direct
weer in bed gestopt. Over burenhulp gesproken!
