I I Nieuwe koers voor gebied Schoonhoven door Anne Aalders Wie waren de redders van het carillon? door Lammert Huizing 33 32 Zij hadden geen vrijheid Zij hadden geen vrijheid. Zij hadden het niet fijn. Een hele lange tijd. Allemaal hadden ze pijn. Hun hart was niet zwart. Het was heel erg wennen. Iedereen die we kennen... Het gebied Schoonhoven dankt zijn naam aan Adriaan Schoonhoven, notaris in Gouda (geboren vóór 1651). Deze kreeg in 1697 hel beheer over de naar hem vernoemde Schoonhovense Compagnie, een turfverveningsbedrijf, zuidelijk van het huidige dorp Hollandscheveld. gen om de beiaardier die elke donderdag het carillon bespeelt, op te zeggen. Het bestuur van de Historische Kring heeft daartegen geprotesteerd. Als de beiaar dier zou stoppen, zou dat op langere ter mijn het einde betekenen van het caril lon. Want de beiaardier ontdekt tijdens het spelen gebreken en fouten en herstelt die eventueel zelf of laat dit doen door de gemeente. Zou hij dat niet meer doen, dan zou het carillon binnen enkele jaren niet meer te bespelen zijn. Na heftig pro test door de Historische Kring heeft de gemeente besloten om de beiaardier en dus het carillon blijvend te laten beieren. Schelhaas kondigde aan dat na het jubi leumboek van de bijenhoudersvereniging er voor volgend jaar al weer een nieuw boek in de steigers staat. In juli 1975 was de eerste fase klaar: vijvers, strand, ligweiden, toiletgebouwen. parkeerterrein en een uitkijkheuvel. Na oplevering werd het in beheer gegeven van de beheercommissie Schoonhoven-Spaarbankbos. (Opmerking: de gemeente kocht in 1974 het Spaarbankbos) De aanvankelijk grote plannen voor het bouwen van een kinderboerderij, een manege, een midgetgolfbaan, een zwembad, kanoroutes en een theehuis in Schoonhoven zouden in een latere fase worden gerealiseerd, maar het zijn plannen gebleven. Maar het bleef allesbehalve stil op Schoonhoven. In de zomermaanden wisten vele dagrecreanten het prachtige natuurgebied te vinden, wat mede bepa lend was voor de bouw van een restaurant: nu Zalen- en Partycentrum Schoonho ven genaamd. Ook werden speeltoestellen en een loopbrug gerealiseerd, evenals een uitgebreid net van wandel- en fietspaden. Welke mensen uit het verzet hadden in de oorlog de moed om het carillon in de raadhuistoren te redden.’ Namens het bestuur van de Historische Kring Hooge- veen looft voorzitter Willem Schelhaas tijdens de laatste kringavond een fles wijn uit aan de eerste die belt met de goede oplossing. Het carillon was in 1941 een geschenk van de burgerij aan het gemeentebestuur ter ere van het nieuwe raadhuis. De Duitsers wilden de klokken weghalen om ze om te smelten tot kogels. Enkele Hoogeveners hebben toen, voordat de Duitsers kwamen, het carillon verwijderd en verstopt in de blikfabriek Drenthina aan de Prins Hendrikstraat in de Oude Bouw. Schelhaas memoreerde in zijn begroetingswoord, dat de gemeente heeft overwo- Het Plan Schoonhoven was 740 hectare groot en bestond uit bos en agrarische gronden. De kosten voor het project werden op 9 miljoen gulden begroot, inbe grepen de 290.000 gulden voor de uitkoop van de grondeigenaren. In 1972 begon de Heide Maatschappij met de aanleg van grote zwem- en visvijvers alsook van zandstranden en zonneweiden. Een probleem was de watervoorziening. De oplos sing werd gevonden in het oppompen, het ontijzeren en (aanvankelijk ook het opwarmen) van hel grondwater. Het recreatiegebied Schoonhoven kreeg gestalte in de jaren 1970-1975 toen hel gemeentebestuur van Hoogeveen onder aanvoering van wethouder J. Sok een nieuwe koers uitzette aangaande recreatie en vrijetijdsbesteding in zijn gemeen te. Sport, recreatie en vele ontspanningsactiviteiten werden voordien binnen de gemeentegrenzen geweerd. Wel vonden deze plaats over het spoor in de gemeente Ruinen (kermis en sportterreinen). Onlangs kwam een onderzoekscommissie naar de leefbaarheid van het dorp Hol landscheveld met het voorstel om in Schoonhoven meer vaarrecreatie te ontplooi en. Het zou tot meer bezoekers leiden en tot meer klandizie in het winkelcentrum. Stak achter de eerste opzet van het Plan Schoonhoven nog een sociale, humane doelstelling: de burgers plezieren. Vandaag de dag hebben de voorgestelde plan nen duidelijk een commerciële bedoeling. Dat alles als gevolg van het feit dat recreatie en vrijetijdsbesteding in de voorbije veertig jaar een belangrijke sector van onze economie zijn geworden. Leve de recreant en zijn portemonnee. Ps Beiaardier Roy Kroezen

Geheugen van Drenthe

De Veenmol | 2013 | | pagina 18